Patrick Kluivert: het zag er niet goed uit op dat moment

Rate this post

Anderhalf uur later dan gepland kwam de Curaçaose voetbalselectie aan op Hato. Vermoeid maar opgelucht kwamen de spelers de aankomsthal uitlopen, om direct op weg te gaan naar de vertrekhal. Maar natuurlijk was er tijd om even terug te blikken, onder anderen met Charlton Vicento. “Ik zei tegen ‘Jin’ (Luidjino Hoyer, red): “Als je die bal niet had gegeven, had je op je donder gehad jongen!”

We schrijven de 87e minuut. Montserrat stond met 2-1 voor, Curaçao was de onderliggende partij en verlengingen lagen op de loer. “Het zag er niet goed uit op dat moment”, erkent bondscoach Patrick Kluivert. “Maar toch geloofde ik dat we nog een keer konden scoren en zo de deur in het slot gooien voor Montserrat.” En de goal viel. Bij een uitbal gooide Jason Wall razendsnel in. Hoyer liet de bal met zich meelopen, wachtend op het beste moment dat hij de steekbal kon geven op Charlton Vicento die uit de rug van zijn tegenstander wegliep. De pass was subliem. Vicento hoefde er maar ‘tegenaan te lopen’. “Hij was precies op maat en had de juiste snelheid. Ik dacht niet na en ramde hem gewoon binnen”, vertelt Vicento, die om meerdere redenen blij was dat hij met zijn goal het tweeluik besliste. “Ik wilde wel weg daar! Het was er verschrikkelijk donker daar op Montserrat, eng gewoon! Ik wilde er zo snel mogelijk weg!”

Als we later Patrick Kluivert naar zijn avontuur vragen lopen hem de tranen bijkans over de wangen van het lachen. “Een avontuur mag je het noemen, jemig! Ik zei thuis ook: “Ik heb een heel bijzondere stempel in mijn paspoort! Niet veel mensen zullen hem hebben én ik denk dat ik er niet snel weer heen ga!”

Het is dus goed afgelopen, maar een pleziertochtje was het niet naar Montserrat. “Oh, het duurde allemaal zo lang”, zucht Vicento. “We zijn de hele dag onderweg geweest en kwamen daar in het pikkedonker aan. Was er eerst geen vervoer en toen kwamen er ineens allerlei kleine busjes. Gingen we in die busjes een hele slechte weg op, helemaal omhoog. Ik dacht nog ‘wáár gaan we in ‘s hemelsnaam naar toe?’ Echt, ik vond het helemaal niks. En het hotel? Daar kreeg je helemaal de lachstuipen van. Het veld? Nou ja, het gras was uitstekend, maar het veld was aflopend, van het ene doel naar het andere. Dan liep het ook nog eens af naar de zijkanten. Het was heel raar.”

Luidjino Hoyer, de redder van Curaçao, staat even verderop met zijn twee maanden oude zoontje op de arm. Alles lijkt langs hem heen te gaan. “Ik heb hem gemist”, zegt hij. “Ik ben blij dat ik weer thuis ben en dat we naar de volgende ronde zijn. De pass? Ja, hij was wel aardig hè? Het was nodig inderdaad. Ik maakte me op dat moment ook zorgen over het vervolg, maar toen ik die ingooi zag komen en uit mijn ooghoek Charlton zag starten zag ik ineens de mogelijkheid. Charlton maakte het vervolgens fantastisch af.”

Keeper Zeus de la Paz kreeg aan het thuisfront veel kritiek, ook gisteren tijdens de persconferentie. “Dat begrijp ik, maar helemaal terecht is het niet”, zegt keeperstrainer Etienne Stomp. “Zeus kan best goed keepen, dat zie ik op de trainingen. Hij is verder dan Jarzinho Pieter en Rowendy Sumter, alhoewel zij deze week flinke sprongen hebben gemaakt. Ze zogen alles op wat ze hoorden en zagen. Dat is prachtig, die leergierigheid. Maar Zeus mist gewoon wedstrijdritme en daardoor is hij wat onzeker. Als je alleen maar trainingspartijtjes speelt en vrijwel nooit wedstrijden, dan is het logisch dat je wat onwennig onder de lat staat. Maar vergeet niet hè: vlak voor de 2-2 maakte hij een hele goeie, cruciale redding. Pakt hij die bal niet, dan staat het 3-1 en lig je eruit. Dus hij heeft ons óók gered.”

De la Paz is met zijn 20 jaar bovendien een jonge keeper die het niet verdient zo hard te worden aangepakt. Aan de goals kon hij dinsdag niks doen. “Die eerste bal gaat precies tussen de laatste man en mij door. Dat zijn de lastigste ballen voor een keeper”, zucht hij. “Dan komt er bij de tweede paal iemand inlopen die helemaal vrijgelaten is. En de tweede goal zag ik helemaal niet aankomen. De bal wordt ingespeeld en die speler van Montserrat heeft Darryl Lachman in de rug. Hij draait weg en schiet ineens. Ik stond helemaal op het verkeerde been. Gelukkig pakte ik op het laatst wel een heel belangrijke bal. Als die erin was gegaan was het over en sluiten geweest voor ons.”

Cuba
Montserrat is gedaan, nu wacht Cuba. “Die wedstrijden spelen we ergens tussen 8 en 16 juni”, vertelt de voorzitter van de Curaçaose voetbalbond Rignaal ‘Jean’ Francisca. “We gaan nu in overleg met de Cubaanse voetbalbond om de data vast te stellen. Of de thuiswedstrijd dan weer gewoon op het open net komt? Luister: de rechten van die wedstrijd liggen bij ons en wij maken een hoop kosten. Die moeten wel betaald worden! Dan heb je als bond bij wedstrijden drie inkomstenbronnen: sponsors, recettes (ticketverkoop) en televisierechten. Het is alleen maar logisch dat we die willen exploiteren. Het is simpel: wij willen gewoon een vol stadion. Ik kan alleen maar hopen dat ik voor de thuiswedstrijd tegen Cuba eerder bekend kan maken dat de wedstrijd gratis op het open net komt. Maar garanderen kan ik het niet.”

Ook de technische staf gaat nu richting Cuba toewerken. “Ik ga al mijn spelers volgen en ik probeer er nog wat jongens bij te krijgen”, zegt Kluivert. “Eloy Room is er daar één van, ja. En verder spits Charlison Benschop, Elson Hooi en Roly Bonevacia.” Op de vraag of Kluivert nog hoopt op Vurnon Anita reageert hij ietwat cynisch: “Hopen kan altijd toch? Maar eerlijk gezegd heb ik er een hard hoofd in.” Verder gaat de staf proberen zoveel mogelijk van Cuba te weten te komen en als het even kan ze nog een paar keer te zien spelen ook. “Cuba zal in topvorm zijn”, stelt Francisca. “Zij zijn zich dan aan het voorbereiden op de Gold Cup die in juli plaatsvindt. We weten dat ze tegen New York Cosmos gaan oefenen, thuis en misschien ook wel uit. Daar zullen we proberen bij te zijn natuurlijk.”

Cuba opent de Gold Cup met een wedstrijd tegen Mexico in een groep met verder Trinidad & Tobago en Guatemala. “Dus reken maar dat ze sterk voor de dag zullen komen tegen ons”, weet Francisca zeker. Kluivert haalt de schouders op. “We zullen zien. Wij hebben ook een goede ploeg. Bovendien denk ik dat we tegen een meer voetballende ploeg zelf ook beter uit de verf zullen komen. Met Montserrat hadden we het vooral moeilijk omdat het zo opportunistisch, wild en hard was. Cuba zal meer een voetballende ploeg zijn.”

De kans is groot dat Curaçao zich in Nederland gaat voorbereiden op de thuiswedstrijd tegen Cuba. “Dat lijkt me handig, want de meeste van onze spelers zijn daar dan al. Zodra de competities in Europa ten einde zijn, gaan we beginnen. Proberen we ook wat oefenwedstrijden in te plannen. Niet alle spelers kunnen er misschien van meet af aan bij zijn omdat ze met hun clubs nog play-offs of promotie/degradatiewedstrijden moeten spelen. We kunnen niet op iedereen wachten, maar voor sommigen moeten we misschien een uitzondering maken”, besluit Kluivert.