Informatie over Curacao

24.10.2012
|
Comments off
|
summer08-curacao-2

Ligging 

Curacao ligt in het zuiden van het Caribische Zee en is het grootste eiland van de Nederlandse Antillen. Het ligt slechts 50 kilometer verwijderd van Venezuela, negen uur vliegen vanaf Schiphol en twee en een half uur vanaf Miami, Verenigde Staten. Een kaart van Curacao kunt u hier treffen.

Oppervlakte

De oppervlakte van Curacao is ongeveer 444 vierkante kilometer. De lengte van het eiland is ongeveer 61 km en de breedte is 5 tot 14 km. Op de kaart hierboven kun je goed zien dat het eiland op verschillende punten een verschillende breedte heeft.

Bevolking

De Hollanders deporteerden in de 17e eeuw de Spanjaarden en de meeste indianen. Begin 19e eeuw waren de laatste indianen verdwenen. Twintig jaar na de Hollanders vestigden zich Portugese (Sefardische) joden op Curacao. Dit gebeurde na de val van de Hollandse kolonie in Brazilië in 1654. Een andere groep die zich op het eiland vestigde na de afschaffing van de slavernij, waren afstammelingen van de Afrikaanse slaven. Deze drie cultureel sterk verschillende bevolkingsgroepen hielden tot de komst van de raffinaderij begin 20e eeuw een bepaald bevolkingspatroon in stand. De vestiging van de Shell-raffinaderij in de jaren twintig van deze eeuw leidde tot een bevolkingsexplosie door immigratie uit de omliggende (ei)landen, Nederland, Portugal en het Midden-Oosten. De bevolking groeide van 37.000 in 1915 tot 91.000 in 1947. Daarvan waren er 25.000 van niet-Antilliaanse afkomst. Volgens de volkstelling van 1992 heeft Curacao 144.000 inwoners. Illegalen meegerekend wonen er waarschijnlijk rond de 160.000 inwoners. Vijfentachtig procent daarvan is van Nederlands-Antilliaanse afkomst. Tien procent bestaat uit Nederlanders en de rest bestaat uit een veelheid aan nationaliteiten waarvan de meeste Portugezen, Fransen en Engelsen zijn, afkomstig van andere Caribische eilanden.

Godsdiensten

Op Curacao kunnen de verschillende godsdiensten goed met elkaar leven. Katholieken, Protestanten, Joden en Islamieten hebben allemaal hun eigen eredienstplaatsen en belijden vrij hun religie. Meer dan 80% van de bevolking is katholiek, deze groep is hoofdzakelijk van Afrikaanse oorsprong.

Taal

Hoewel er in het Nederlands wordt lesgegeven, is het Papiaments voor de meeste mensen de moedertaal. De naam Papiamento is waarschijnlijk ontstaan uit het Portugese “papear” wat “gepraat’ betekent. Het Papiaments is een typische mengtaal met Portugese en Spaanse grammatica en met veel woorden uit het Engels en het Nederlands. Het is waarschijnlijk in de zeventiende eeuw ontstaan, om de communicatie mogelijk te maken tussen slaven en meesters en tussen slaven onderling. Het wordt door alle sociale klassen gesproken en het is een onderdeel
geworden van de eigen identiteit. De eerste basisschool waar de voertaal het Papiaments is, is inmiddels een feit. De oprichter van deze school is Frank Martinus Arion, een bekende Curacaose schrijver. De meeste mensen op Curacao spreken naast Nederlands en Papiaments ook nog vloeiend Spaans en Engels.

De vlag van Curacao

De vlag van Curacao stelt de blauwe hemel en zee voor die worden gescheiden door de gele zon. De twee sterren staan voor Curacao en het onbewoonde zustereiland “Klein Curacao” een onbewoond eiland. De vijf punten in de sterren symboliseren de vijf continenten waar de gevarieerde lokale bevolking vandaan komt.

Onderwijs

Zowel het algemeen vormend onderwijs als het beroepsonderwijs sluiten aan op academische of beroepsopleidingen in Nederland. Om aansluiting ook in de toekomst te verzekeren is de Basisvorming ingevoerd en is met profielonderwijs gestart. Kinderen van 4 tot 6 jaar krijgen Papiamentstalig onderwijs. Voor kinderen vanaf 6 jaar is Nederlands de officiële onderwijstaal. Privé scholen zijn op Amerikaanse of Nederlandse leest geschoeid en hebben het Engels of Nederlands als instructietaal.

Gezondheidszorg

Curacao heeft drie goede ziekenhuizen. Het grootste, het Sint Elisabeth hospitaal heeft 600 bedden en beschikt ook over een intensive care afdeling, een nier-dialyse centrum, een babycentrum voor vroeggeborenen en decompressie faciliteiten. Het eiland heeft ruim 200 artsen en specialisten waarvan het merendeel in Nederland is opgeleid. Voor informatie over ziektekostenverzekeringen kan men bij professionele, onafhankelijke tussenpersonen (brokers) terecht. Diverse (Nederlandse) verzekeringsmaatschappijen zijn op Curacao actief.

Geschiedenis

De geschiedenis van Curacao

Over de oorspronkelijke bewoners is weinig bekend. Opgravingen geven aan dat Curacao al honderden jaren bewoond moet zijn geweest. Deze indianen, Arawakken, waren afkomstig van het vasteland van Zuid-Amerika. Bewijs hiervoor is het feit dat ze dezelfde voorwerpen gebruikten en op dezelfde manier werkten, leefden en woonden als de indianen op het Zuid-Amerikaanse vasteland. Het waren primitieve, nog in het stenen tijdperk levende indianen die leefden van de visvangst en plantaardig voedsel. Historici zijn het er niet over eens wie Curacao heeft ontdekt. Wel bekend is dat het in 1499 ontdekt werd, ofwel door Alonso de Ojeda, ofwel door Amerigo Vespucci, naar wie het Amerikaanse continent is genoemd. Van Vespucci is bekend dat hij Curacao heeft bezocht. Van een bezoek aan Curacao door Alonso de Ojeda is geen enkel schriftelijk bewijs bekend. De Spanjaarden noemden de eilanden “Islas de los Gigantes” (Eilanden van de reuzen) omdat de indiaanse bevolking met kop en schouders boven de Spanjaarden uitstak. In 1513 verklaarden de Spanjaarden de ABC-eilanden tot “Islas Inutiles” (nutteloze eilanden) omdat er geen goud en natuurlijke rijkdommen te vinden waren. Daarop werden de indianen als slaven afgevoerd naar het eiland Hispaniola. Tegen het eind van de 16e eeuw kwamen de Hollanders in beeld. Voor de haringvisserij hadden ze veel zout nodig en door de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) besloten de Spanjaarden en de Portugezen geen zout meer aan de Hollanders te leveren. Hun oog viel toen op de rijkgevulde zoutpannen van het Caribische gebied en tevens probeerde men een militair steunpunt in het Caribische gebied te vestigen. In 1633 stichtte de West-Indische Compagnie (WIC) een steunpunt op Sint Maarten en in 1634 veroverde men Curacao. Dit ging vrij gemakkelijk omdat de Spanjaarden het eiland nauwelijks verdedigden.

Men gebruikte het eiland dus als uitvalshaven, maar door de natuurlijk haven, het Schottegat, ontwikkelde het zich al snel tot een belangrijk handelscentrum. Het werd een stapelplaats van textiel, meubelen en koloniale producten voor de schepen die op doorreis waren naar Amerika en Europa. Van 1673 tot 1800 werd Curacao door de Fransen verschillende keren aangevallen. Het lukte de Fransen echter niet om Curacao te veroveren. In 1804, 1805 en in 1807 vielen de Engelsen Curacao aan. De tegenstand in 1807 was erg gering en de Engelsen namen het eiland in. In 1814 werd Curacao tijdens de Conventie van Londen aan Nederland teruggegeven. Tegen het einde van de negentiende eeuw bevond Curacao zich in een diepe crisis. De handel ging sterk achteruit en oogsten mislukten. In 1914 begon de Shell men met de exploitatie van aardolie in Venezuela en dat zou voor Curacao een ingrijpende gebeurtenis worden. De olie werd namelijk geraffineerd (gezuiverd) op Curacao, en de bedrijvigheid en de werkgelegenheid namen explosief toe. Een ander gevolg was dat de raffinaderij en andere bedrijven die zich gingen vestigen op Curacao duizenden buitenlandse werknemers aantrokken. De afhankelijkheid van de raffinaderij hield ook een groot risico in. In 1929 bijvoorbeeld liep de aanvoer en de olieprijs sterk terug met als gevolg dat van de 11.000 mensen die in de olieindustrie werkten er maar 3400 overbleven. In de Tweede Wereldoorlog werd Curacao eerst door de Engelsen en later door de Amerikanen bezet om het eiland te verdedigen tegen de Duitsers. De raffinaderij leverde een groot aandeel in de brandstofvoorziening voor de legers van de geallieerden en was daarom strategisch van grote waarde. De schade bleef echter zeer beperkt. Grote veranderingen bracht het “Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden” in 1954. Dit was een verdrag waarin Nederland, Suriname en de Nederlandse Antillen een vrijwel volledige zelfstandigheid van bestuur gaf. Dat betekende autonomie op alle terreinen behalve op defensie en buitenlandse zaken. Op 25 november 1975 werd dit statuut gewijzigd; Suriname werd een geheel onafhankelijke republiek. Op 1 januari kwam daar opnieuw verandering in. Aruba kreeg de “Status Aparte” en sinds die datum bestaan de Nederlandse Antillen uit Curacao, Bonaire, Sint-Maarten, Sint-Eustatius en Saba.

Hoofdstad

Willemstad is de hoofdstad van Curacao. Willemstad is ontstaan na Nederlandse verovering van 1634. Waar de Spanjaarden tevreden waren met eenvoudige stenen huizen, begonnen de Nederlanders met het bouwen van versterkingen voor het eiland.De betekenis van Willemstad is ook dat zij deel uitmaakt van een familie van steden overzee die door Nederlanders werden gesticht. Daar horen onder meer New York (1625, Nieuw Amsterdam) bij, Paramaribo (1667), Kaapstad (1652), Colombo (1656) en de oudste en ook grootste, Jakarta (1619, Batavia).Willemstad is bijzonder vanwege de overwegend Nederlandse, maar ook de Spaanse en Afrikaanse invloeden die te zien zijn in de hoofdstad.

Klimaat

Het eiland heeft een tropisch klimaat dat wordt gematigd door de noordoostpassaat die aangenaam verkoelend werkt. Dit betekent veel zon en weinig regen. De gemiddelde jaartemperatuur is 27,5°C en het verschil tussen zomer en winter is maar ongeveer 2 graden. Ook het verschil tussen dag en nacht is maar klein, namelijk rond 5 graden. De zeewatertemperatuur is erg warm met gemiddeld 26,8°C. Gemiddeld valt er tussen de 50 en 75 cm regen per jaar. Het regent meestal ‘s morgens in de vorm van korte hevige buien die verspreid over het eiland vallen. De meeste regen valt in de maanden oktober, november en december. De warmste maanden zijn augustus, september en oktober. De koelste (29°C) maanden zijn januari en februari.

Een vakantie op Curaçao is met name tussen januari en augustus aan te bevelen.

Geologie & landschap

Het landschap op het eiland is in het westen heuvelachtig. De Christoffelberg valt op. Hij is 375 meter hoog, de hoogste top van het eiland. Op sommige plekken ziet het eiland er op het eerste gezicht dor uit, maar er is van alles te zien. Het oostelijke deel van het eiland is platter en lager, maar wordt gebroken door de platte Tafelberg in Santa Barbara. Iets naar het westen van de stad zijn drie spitse heuvels, beter bekend als de Drie Gebroeders. Dit zijn overblijfselen van een oeroud koraalrif, dat tenminste drie miljoen jaar geleden gevormd is.

Koraalriffen

Bij Curacao onder water zijn koraalriffen. Het zijn eigenlijk dieren met een week lichaam. Het rif is gebouwd op kalksteen. Koralen groeien in warm, ondiep water waar ze zonlicht krijgen. Riffen zorgen voor voedsel voor vissen, voor duikers zijn de riffen erg mooi om te zien.

Planten en dieren

In het droge klimaat van Curacao komen ongeveer 500 soorten planten en bomen voor. Vergeleken met het Zuid-Amerikaanse vasteland is dat beperkt. Bomen komen bijna niet voor, cactussen echter heel veel, en grote gebieden zijn nauwelijks begroeid. Door de grondwaterwinning zijn grote gebieden verdord en verzilt. Een voorbeeld hiervan is de hele kuststrook van de noordkust De meeste vegetatie vindt men op die plaatsen waar het watervasthoudende kalksteen bedekt is met een laagje basaltstof, dat rijk aan mineralen is. Aan de oevers van de baaien komen verschillende soorten mangroves voor. Deze bomen staan met hun wortels in het water en “ademen” door luchtwortels die van de takken naar beneden hangen. De bekendste boom van de ABC-eilanden (Aruba, Bonaire en Curacao) is de divi-divi of waaiboom. Kenmerkend voor Curacao zijn de cactussen die soms hele wouden vormen. Ook palmbomen komen op Curacao voor maar zijn vermoedelijk door de Spanjaarden geïmporteerd en vooral bij de hotels en stranden te zien. Met de dierenwereld is het wat beter gesteld, maar ook hier is het vergeleken met bijvoorbeeld Venezuela maar behelpen. Uniek voor Curacao is het Curacaose hertje ofwel witstaarthert. De lokale bevolking noemt het “bina”. Sinds 1931 zijn ze wettelijk beschermd en het huidige aantal wordt op 400 geschat. Op Curacao komen verder zo’n zestien soorten hagedissen voor waarvan de plantenetende leguaan de bekendste is. Geiten komen in grote aantallen voor en in mindere mate ezels. De geiten lopen veelal los rond en berokkenen grote schade aan de plantenwereld op Curacao. De meeste vogels die op Curacao voorkomen overwinteren alleen maar of zijn op doortocht naar een broedplaats.
Prachtige vogels zijn de West-Indische parkieten, rode en groene kolibries en het feloranje suikerdiefje. Ook de Caribische flamingo komt af en toe langs, vooral in het broedseizoen op zoek naar voedsel. De broedplaats van deze vogel is op Bonaire.

In de zee rondom Curacao komen prachtige koraalriffen voor (koraal bestaat uit levende organismen) en het aantal vissoorten is zeer gevarieerd. Enkele bijzondere vissen zijn de barracuda, een snoeksoort die een lengte van twee meter kan bereiken, en de murene, een aalsoort die ook twee meter lang kan worden. Ook haaien komen vrij veel voor. Het water is echter zo voedselrijk dat ze geen gevaar voor de mens opleveren.

Naar boven

Politiek, bestuur en Economie

Politiek en bestuur
Curacao maakt deel uit van de Nederlandse Antillen, samen met het nabijgelegen Bonaire, en de eilanden Sint Maarten, Saba en Sint Eustatius – in het Engelstalige oostelijke deel van het Carïbische gebied.

De Nederlandse Antillen kent een tweeledige regering bestaande uit één bestuursorgaan voor alle eilanden samen, en een bestuur voor elk afzonderlijk eiland. De leden van het parlement worden om de vier jaar door middel van vrije verkiezingen gekozen.

Economie
De drukke haven is erg belangrijk voor de economie. Dagelijks komen containerschepen, olietankers en cruiseschepen de Sint Annabaai binnenvaren. De haven van Curacao is één van de drukste havens in het Caribisch gebied. Hoewel de raffinaderij en de scheepvaart de belangrijkste industriële activiteiten van het eiland vormen, zijn er op het eiland ook een aantal kleinschalige fabrieken. Bekleding, elektrische apparatuur en andere goederen bij de haven is een gebied, waar groothandelaren verkopen aan inkopers vanuit het buitenland. Veel inkopers zijn afkomstig van de overige Caribische eilanden. Toerisme is één van de snelst groeiende industrieën van het eiland. Maar u zult geen enorme hotels langs het strand vinden, of honderden toeristen die bij elke attractie de tourbussen uitstromen.

Comments are closed.

porno porn porno xnxx porn porn mobile porn porno porno